Organisation - June 14, 2018

Overworking? Get used to it!

Text:
Tessa Louwerens
2

Researchers work on average over 25 percent more than the hours stated in their contracts. People with a permanent contract work the most overtime, shows a study by the Rathenau Institute. Is that bad? Or is working overtime just part of the deal in the academic world?

Text Tessa Louwerens Illustration Henk van Ruitenbeek

Bauke.JPG

Bauke Albada
Assistant professor of Organic Chemistry

‘Overtime is part of the deal, and personally I’d say 25 percent is a low estimate. By definition, scientists are people with a passion for their subject. If you’re going to be able to play a leading role in your own field, you simply do have to invest a lot of time in your research. Given that a researcher at a university has other tasks as well, such as teaching and management, he will have to make extra time to keep ahead in his scientific field. There’s nothing wrong with that in itself, but it is good if you can keep it within reason so you don’t run the risk of burnout and stress.’

Gauthier.JPG

Gauthier Konnert
PhD candidate in Aquaculture and Fisheries

‘I think it’s fine to work longer hours occasionally, for example when running an experiment. But I don’t think it’s a prerequisite for good science. You can also stick to 40 hours a week and be a productive researcher. But research is competitive and working more hours likely yields more results and potentially more publications. In that sense, ambitious people probably tend to work overtime, which is rewarded if they do indeed get more results. It’s a personal choice and responsibility to balance your professional ambitions and personal life. If I want to work 60 hours a week no one will stop me, probably, as long as I’m doing fine. But I don’t feel pressured.’

Joris.JPG

Joris Sprakel
Associate professor of Physical Chemistry and Soft Matter

‘More than anyone else, scientists should think outside the box, based on rational arguments. The reality is that in everything in our work you have to weigh up what you want to achieve against how much time you can or want to spend. It also depends on how efficiently you work and how well you set priorities. ‘Overtime’ makes it sound burdensome. I am crazy about my work so a lot of the extra hours come from sheer enthusiasm and then it doesn’t feel like work. In short, nothing is compulsory and we can all make our own choices, as long as you go on making a genuine contribution to your field, the organization, and the education programme.’

Maria.JPG

Maria Forlenza
Assistant professor of Cell biology and Immunology

‘Science is the best job there is; you have flexibility and freedom. On paper nobody is asking me to work overtime and I feel it’s my choice. But to make a career you have to show you are willing to go that extra mile, and this may also require working overtime. I don’t mind working extra hours and it doesn’t frustrate me. Nevertheless, I am experiencing that there is a limit. I see many hard-working scientists putting in a lot of effort that is not always acknowledged, partly because of cutbacks on all fronts and ever higher expectations. There is only so much a person can do, even in the extra time. At that point the work starts to drain energy instead of giving energy.’

Ivonne.JPG

Ivonne Rietjes
Professor of Toxicology

‘At the moment, working overtime is a systematic part of the deal in the sciences, and I think actually it is even more than 25 percent. The problem is that it is very difficult to get the work done in the available hours. These days you can’t get all your academic tasks done within the hours you were appointed for, especially with the large numbers of students we now have. This means you mainly get people who are extremely dedicated, and who partly see their scientific work as a hobby. And to me that’s a positive thing.’

Yannick Weesepoel (2).JPG

Yannick Weesepoel
Researcher a Rikilt

‘I do contract research, where you have clear-cut goals. There are firm deadlines and you need to be good at planning, but when time or the money runs out, that’s the end. It is different at the university; there the work is never done. When I was working on my PhD, no one thought twice about asking me to come in on a Saturday, and then everyone would be there, working away. Of course, I still work longer hours sometimes, but definitely not all the time. In one year there are about 1750 research hours, and if you go above that systematically, you get an extra member of staff. One person doesn’t have to do one and a half jobs.’

Bernice.JPG

Bernice Bovenkerk
Assistant professor of Philosophy

‘Working overtime is an unwritten norm in the sciences. A disadvantage is that it promotes inequality and I think it’s a gender issue too. I myself have children, for example, and I can’t live up to that norm. It sounds strange, but I started working four days a week so I have the chance to work overtime on my day off. I sometimes get frustrated that I don’t have enough time for things like keeping up with the literature. You have a lot of extra tasks as well as research and education. That fragmentation means you hardly get round to research in the end. I recently got a Vidi grant. So it is possible, even if you can’t do a lot of overtime.’

Re:actions 2

  • Meghann Ormond

    I echo Auke Pols' comments here. I'd like to suggest that Resource follow up on this gathering of opinions with a more in-depth piece on the prevalence of burnout at WUR and other Dutch universities, what's actually being done to address it by WUR administration (beyond offering approaches like mindfulness training, yoga corners and chair massages that serve to individualise what is a systemic problem), and what insight can be gained by WUR staff who have experienced a burnout. We have a lot to learn about how to adjust output requirements in order to create healthier work environments. If you have a couple of minutes, please read this recent piece in the THE on academic burnout: https://www.timeshighereducation.com/author/grace-krause

    React
  • eight + nine = *

    topsporters... Ze investeren heel veel. Toch zijn er maar drie podiumplaatsen.

    muzikanten... een enkeling breekt door tot de hitlijsten. De rest geeft muziekles aan kids met en zonder talenten.

    Het is best leuk om bij de WUR te werken. Sommigen dragen bij aan deze top universiteit, omdat ze zelf die topsport mentaliteit combineren met hun creativiteit. Anderen besteden tijd aan studenten die uiteraard weinig voorbereid naar college komen.

    Mooi als deze diversiteit kan bestaan.

    React

Reactions 5

  • Henk

    Echt bizar wat een idioot stukje!

    Net als bij elk beroep krijg je betaald naar de uren die je werkt. Krijg je je overwerk niet betaald dan geef je jezelf eigenlijk minder salaris!

    Overwerk = werk dus hoor je betaald te krijgen. Zijn deze mensen wel goed bij hun hoofd?

    Het probleem is niet overwerk, maar dat je er geen normale compensatie voor krijgt. Extra uren werken kan erbij horen, maar dan ook de compensatie in uren en geld. Als je bij een IT-bedrijf of een commercieel adviesbureau werkt dan is dit volkomen normaal, maar op een Universiteit lijkt het bijna gek om je extra uren 'betaald' te krijgen.

  • Linda Puister

    Wat een wijze reacties allemaal. Vooral die laatste vind ik verrassend en zo terecht! Het gaat er hier om hoe je omgaat met de druk van je omgeving (of van jezelf) over wat je allemaal moet. Ben jij zo'n topsporter? Of neem je genoegen met de middenmoot (en die middenmoot doet echt goed zijn/haar werk!). Blijf bij jezelf. En waak ervoor dat je de normen van anderen bij jezelf toepast.

  • Beatrijs Haverkamp

    Net als de andere reageerders, helemaal eens met Auke pols en Bernice Bovenker: 'Als we structureel overwerk verwachten van elkaar, is het gevaar dat we als wetenschappers vooral gezonde, autonome mensen/mannen krijgen die hun eigen ding doen, waarvoor alles in de omgeving maar moet wijken.'

    En ik onderschrijf Meghann Ormonds suggestie 'that Resource follow up on this gathering of opinions with a more in-depth piece on the prevalence of burnout at WUR and other Dutch universities, what's actually being done to address it by WUR administration'

  • Linda

    Goed gezegd Auke Pols.

    Ik vind het oprecht fijn dat bovenstaande mensen hun werk zo leuk vinden, maar wat voor cultuur creëer je op deze manier en wat voor voorbeeld geef je aan jonge onderzoekers? Geef je hen zo het gevoel dat er ook nog ruimte is voor andere hobby's, meer tijd met familie en vrienden of zorgtaken?

    De norm is werken, werken, werken of een andere andere baan zoeken. Veel mensen proberen aan die norm te voldoen, en in mijn omgeving zie ik schrikbarend veel mensen binnen en buiten de wetenschap die hierdoor een burnout hebben gekregen. De universiteit erkent de werkdruk, maar komt met lapmiddelen als fruit op het werk en stoelmassages in plaats van daadwerkelijk verlichting van werkdruk.

  • Auke Pols

    Bernice Bovenkerk slaat wat mij betreft hier de spijker op de kop. Nog afgezien van al het wetenschappelijke onderzoek dat laat zien dat structureel overwerk leidt tot verminderde productiviteit en fouten, leidt het tot structurele ongelijkheid in de wetenschap.

    Veel mensen vinden hun werk zo leuk dat ze er met plezier extra tijd aan kunnen en willen besteden: en dat is natuurlijk prachtig! Maar als dit een standaard wordt, ontstaat een probleem. Ik heb bijvoorbeeld familieleden die af en toe extra zorg nodig hebben. Die geef ik graag - maar dan heb ik geen tijd en energie meer voor overwerk. Ben ik dan niet meer geschikt voor de wetenschap?

    Als we structureel overwerk verwachten van elkaar, is het gevaar dat we als wetenschappers vooral gezonde, autonome mensen/mannen krijgen die hun eigen ding doen, waarvoor alles in de omgeving maar moet wijken. Dat lijkt me niet bevorderlijk voor het ontwikkelen van wetenschap die rekening houdt met wensen en eisen vanuit de samenleving.


Re:act