Wetenschap - 26 januari 2017

Een leven lang studeren

tekst:
Roelof Kleis
3

Harry Blaas verdedigde deze week in de Aula van Wageningen University zijn proefschrift. Met zijn bijna 78 jaar is hij de oudste Wageningse promovendus ooit, al was het hem niet om dat record te doen. ‘Ik beschouw dit als de kroon op een leven lang studeren.’

Foto: Guy Ackermans

Hij is te vroeg voor zijn afspraak. Een uurtje ongeveer. Geen probleem. Dan doet Harry Blaas gewoon wat-ie zijn hele leven al doet: studeren. Hij zit in een hoekje van het atrium in Atlas, verdiept in Algoritms to live by, computerscience of human decisions. Voor gewone stervelingen waarschijnlijk een opgave, zo’n titel, maar promovendus Blaas leest het voor zijn lol. ‘Ik kan het gewoon niet laten.’ En niet omdat hij geen andere hobby’s heeft. Hij speelt cello in een symfonieorkest en in strijkkwartetten. Schubert, Bach. ‘Elke ochtend tijdens de gymnastiek draai ik Bach. Geen dag zonder Bach’, lacht hij. En hij wandelt dagelijks een uur of meer. Weer of geen weer.

Milieukunde
Maar Blaas’ diepste passie is dus studeren. Met de aanstaande promotie als voorlopig hoogtepunt van een opmerkelijke loopbaan. Na zijn studie aan de HTS in Utrecht in de jaren zeventig ontwierp hij jarenlang beton- en staalconstructies voor grote gebouwen. ‘De kerncentrale van Borssele onder andere.’ Veertig jaar deed hij dat werk – waarvan lange tijd als leidinggevende – ‘met buitengewoon veel plezier’. ‘Het is spannend werk. Je begint met niks. Dan ga je op papier wat bedenken, dat later van dat papier af gebouwd gaat worden. Je kunt je geen missers veroorloven.’ Na zijn pensionering werkte Blaas acht jaar als arbiter bij bouwgeschillen. In die tijd voerde hij liefst 700 arbitrages uit.

Ergens in de jaren negentig, toen hij nog constructies ontwierp voor bouwgigant BAM, ontstond het idee om weer te gaan studeren. ‘Aanvankelijk wilde ik natuurkunde studeren. Maar in deeltijd ging dat niet. Milieukunde bij de Open Universiteit in Heerlen kwam nog het dichtst in de buurt.’ In 2008 rondde Blaas zijn master af. Een docent van de Open Universiteit wees hem vervolgens op de mogelijkheid om wetenschappelijk onderzoek te doen. Hij moest maar eens contact opnemen met professor Carolien Kroeze. Kroeze is niet alleen hoogleraar in Wageningen, maar heeft ook een aanstelling in Heerlen.

Studeren is voor mij geen opgave, ik kan het gewoon niet laten

Trots
Dat Blaas uiteindelijk in Wageningen promoveert, heeft een heel praktische reden. ‘Heerlen is nogal ver weg. Ik woon in Soest. We zijn daarom overeengekomen dat we onze overleggen in Wageningen zouden hebben. Het was toen overigens nog niet duidelijk dat het tot een promotie zou komen. Dat was helemaal niet aan de orde. Maar na een paar artikelen vroeg Carolien of ik door wilde gaan voor een promotie. Daar had ik echt nog nooit aan gedacht. Promoveren? Ik? Ben ik daar niet te oud voor? Een carrière in de wetenschap zit er immer niet meer in.’

Na enig nadenken stemde Blaas toch in. Niet omdat hij dan de oudste zou zijn. En ijdelheid speelt volgens hem – na enig nadenken – ook geen doorslaggevende rol. ‘Maar ik beschouw het wel als de kroon op een leven lang studeren. Ik ben er trots op dat ik dit uiteindelijk heb bereikt. Ik heb eindeloos gestudeerd in mijn leven. En altijd met heel veel plezier. Studeren is voor mij geen opgave. Ik kan het gewoon niet laten. Mijn drive daarbij is altijd geweest de werkelijkheid beter te leren begrijpen. Ik ben niet gelovig. Voor mij telt alleen de natuur. Door studie valt de werkelijkheid te behappen. Je kent toch wel die uitspraak: er is niets praktischer dan een goede theorie.’

Losse modules
Zijn nu dan de studiejaren van Blaas voorbij? Waarschijnlijk niet. ‘Een hele studie zal het niet meer worden’, zegt hij, ‘maar af en toe een paar losse modules… Weet je, ik vind zo’n werkkring heel belangrijk. Ik heb genoten van de contacten met de leerstoelgroep, het omgaan met jonge mensen. Zonder die contacten val je terug op familie en vrienden. En daar is niks mis mee hoor, maar je kringetje wordt dan wel een stuk kleiner. En dat wil ik nog niet.’

Re:acties 3

  • Jolanda Soons-Dings

    Geweldig en gefeliciteerd, indrukwekkende prestatie en inspiratie voor iedereen dat je nooit te oud bent om iets nieuws te leren!!!

    Reageer
  • Hjördis Barfoot

    Fantastisch! Van harte gefeliciteerd ! Lichtend voorbeeld voor mij, ik ben bijna 50 en studeer rechten aan de OU en heb nog steeds de droom om advocaat te worden.

    Reageer
  • Bram

    Petje af !!

    Reageer

Re:ageer